Vesti
25. 10. 2022.
Preminuo Petar Stanišić
Petar Stanišić, novinar, publicista, aforističar, sportista, u mladosti glumac amater i član Udruženja novinara Srbije više od pet decenija, preminuo je Beogradu u 88. godini. Sahrana Petra Stanišića biće u petak, 28. oktobra u 12 časova na Topčiderskom groblju u Beogradu.
Pera Stanišić je rođen u selu Mala Gradusa kod Siska. Kako je za sebe voleo da kaže: Crnogorac sa Banije, na privremenom radu na Dorćolu.
Iako je studirao na Pravnom, Filološkom i Fakultetu političkih nauka, novinarski zanat je izučio kroz dugogodišnju praksu u nekoliko redakcija. U novinarstvo je ušao kao saradnik „Mladosti“, da bi karijeru završio kao novinar, direktor i glavni urednik jugoslovenskog lista za mlade KEKEC. Pune četiri godine na stranicama „Borbe” i „Naše Borbe” objavljivao je kolumnu — Beogradske priče, od kojih je kasnije nastala istoimena knjiga.
Poslednjih godina je pisao aforizme koje je najčešće objavljivao u „Politici“.
Sportsku karijeru započeo je 1952. u odbojkaškom klubu Zanatlija, koji je godinu dana kasnije promenio naziv u OK Jugoslavija, koji će se deset godina kasnije fuzionisati sa JOK Partizan.
Za deset godina postojanja OK Jugoslavija, osvojili su četiri šampionske titule, titulu juniorskog prvak Jugoslavije, kao i dve titule pobednika Kupa Jugoslavije. Zvali su ih bosonogim dečacima, a bili su tim jedne ulice. To im nije smetalo da igraju najlepšu odbojku na balkanskim prostorima, protkanu sa bezbroj kombinacija. Od 1953. do 1963. godine odigrali su ukupno 372 utakmice i zabeležili 301 pobedu, uz samo 71 poraz. Bilans na međunarodnoj sceni bio je još impresivniji. Od 54 odigrane utakmice čak 41 put su izašli kao pobednici, uz samo 12 poraza. I set razlika je bila impresivna - 135:57!
Za odbojkašku reprezentaciju Jugoslavije nastupao je 16 puta. Bio je kapiten reprezentacije koja je zauzela peto mesto na prvim Univerzitetskim igrama 1959. u Torinu.
Kao trener vodio je odbojkaše Partizana, pored ostalog kada su "crno-beli" bili drugi u Kupu CEV (1985). Trenirao je državnog šampiona VGSK iz Velikog Gradišta, Poštar, Obilić, Beogradske elektrane i žensku ekipu Mačve iz Šapca.
U Beogradskom omladinskom pozorištu „Ivo Lola Ribar” - oprobao se kao glumac, i to više nego uspešno. Od 1955. do 1965. godine igrao je zajedno sa Zoranom Radmilovićem, Boletom Stošićem, Duškom Golumbovskim, Stanislavom Pešić, Jelisavetom Sabljić, Đurđijom Cvijetić… O uspesima Beogradskog omladinskog pozorišta najrečitije govori kritika Slobodana Selenića, objavljena 23. januara 1958. godine u listu Borba, pod naslovom „Amaterizam na najvišem nivou”. Govorilo se da takvu kritiku nije dobilo nijedno amatersko pozorište u bivšoj Jugoslaviji.
Njegov je životni moto bio je: “Mnogi gaje cveće, a ja - prijatelje”.
Komentari (0)
ostavi komentarNema komentara.